Home / Holkje in Moby Dick

Holkje in Moby Dick

Boekenprogramma Moby Dick, van Matthijs van Nieuwkerk

Gast zijn in een nieuw programma van Matthijs van Nieuwkerk vond ik reuze spannend. Welke boeken leg ik op tafel? Het mochten er maar vier zijn! Kees de Jongen of toch Minoes van Anny M.G Schmidt?

Marinus van den Berg was voor mij een makkelijke keuze. Al jaren bewaar ik dit boekje als een kleine schat in mijn boekenkast. Een herinnering aan een tijd die gelukkig voorbij is.

Ook Henri Nouwen stond op mijn lijst. Eindelijk Thuis. Als je het nog nooit gelezen hebt, een aanrader.

In de jaren 80 en 90 was ik actief in een vredesorganisatie in Noord-Ierland. Brian Keenen zat in deze tijd  meer dan vier jaar gevangen in Beiroet. Hij schreef het prachtige boek An Evil Cradling. Ook over dit boek en het leven in Belfast had ik graag willen vertellen.

Hoe de uitzending geworden is?
Nu ik dit schrijf is het begin augustus en heb ik het resultaat nog niet kunnen zien.
Op de dag van de opname  ging alles super snel….
In ongeveer 35 minuten acht boeken bespreken is gekkenwerk. Gelukkig kwam Diederik van Vleuten met een prachtig gedicht van Gerard van het Reve en zijn verhaal over zijn burn-out raakte mij. Zoveel mensen in onze samenleving lopen  tegen muren en grenzen aan. Een Goeroe kan de weg wijzen naar ademhalingsoefeningen en naar jezelf. Ook in onze eigen christelijke traditie is volgens mij veel wijsheid en levens geluk te vinden.
Matthijs vroeg naar het celibaat. Hij heeft volgens mij  nog wat te leren. Klooster spiritualiteit heeft volgens mij alles met vrijheid, liefde en compassie te maken.

 



Uitzending kijken:

Holkje van der Veer, Dominicanes, Moby Dick Matthijs van Nieuwkerk


Foto’s gemaakt tijdens de uitzending:


De Boeken keuze van Holkje

1. Kees de jongen | Theo Thijssen.

Kees de jongen is het eerste waar ik aan denk als ik mijn favoriete kinderboek moet noemen. Het is het laatste boek dat mij is voorgelezen, door de docent Nederlands op de middelbare school. Als geboren Amsterdammer sprak mij dit verhaal aan. Ik heb er van geleerd, bijvoorbeeld wat armoede kan doen met mensen. Kees verliest zijn vader, diens winkel moet dicht, ze moeten verhuizen naar De Pijp, er komt inwoning en moeder moet met een agentschap voor koffie en thee het gezin financieel overeind houden. Kees houdt zich overeind met zijn dromen en is ervan overtuigd dat hij later grootse dingen gaat doen. Tegelijk probeert hij zijn moeder zoveel mogelijk te helpen, bijvoorbeeld met boodschappen doen. Dat deed hij met zijn beroemd geworden ‘zwembadpas’, voorovergebogen om sneller te kunnen rennen.

Als ik het boek nu herlees valt mij vooral de rol van de moeder op. Wat een fantastische vrouw! Ondanks de armoedeval die het gezin doormaakt doet zij er alles aan om haar kinderen een zo goed mogelijke toekomst te bieden. Ondanks alles zoekt zij naar de best mogelijke oplossingen.

Er is in Amsterdam een Kees de Jongenbrug en een Rosa Overbeekbrug. Ik stel voor om ook nog een derde brug een naam te geven: ‘De Moeder van Keesbrug’. Een eerbetoon aan  alle moeders en vaders die alleen en met weinig financiële middelen hun kinderen groot brengen.

Lees meer: https://www.debezieling.nl/holkje-van-der-veer-dromen-houdt-je-overeind/

2. Zieken hebben een verhaal | Marinus van den Berg

Jaarlijks, meestal in de maand september, wordt er in verschillende kerken en de stichting Zonnenbloem een ziekenzondag georganiseerd. Dit boekje heeft maar 17 pagina’s en werd in 1979 uitgegeven.

Mijn moeder bezocht in deze tijd als vrijwilliger vanuit de Doopsgezindekerk in Amsterdam, mensen die langdurig opgenomen waren in één van de Amsterdamse ziekenhuizen. Ik vond dit boekje in haar boekenkast en nam het, zonder te vragen,  stiekem mee naar mijn eigen kamer. Daar las ik het en herlas het. De woorden van Marinus spraken mij aan, ze gaven mij moed en kracht.Ik las dit boekje toen ik twintig was. Het was een periode waarin ik moest herstellen van een rugoperatie. Ik was verzwakt, had een gipskorset van liezen tot oren, waardoor ik thuis was en weinig kon doen. Hoe lief en attent de mensen om je heen ook kunnen zijn, zo’n periode is een aanslag op je zelfvertrouwen. Wie ben je als je wereld zo klein is geworden als de twee vierkante meter van een bed, of je tienerkamer in het huis van je ouders?

Het fragment dat ik voorlas in de uitzending van Mobi Dick is de volgende: “Wie ziek wordt en geholpen moet worden, voelt zich vaak weer als een kind of zelfs een baby. Die herinnering en die ervaring van vroeger komt weer naar boven. Alsof je volwassenheid op dat moment als een jas wordt uitgetrokken. Met je pyjama trek je weer het kleine kind aan. Verlies aan zelfstandigheid wordt ervaren als een verlies van  jezelf.”

Een andere tekst:

“Ik ben nog steeds dezelfde persoon.
Ik voel nog steeds hetzelfde.
Je denkt niet steeds: ik ben ziek.
Je bent alleen beperkt in je doen.
Mensen hebben een bepaalde houding.
Je wordt gespaard.
Ik wil als normaal beschouwd worden.
Ik ben nog een vol mens
Je leven gaat verder
Je wilt een relatie, niet enkel een ziekenbezoekje
Je voelt: je bent bezocht.
Ik voel mij ook nu volwaardig.

Een mens is niet wat hij doet, maar wat hij denkt.
Daar sta je tevoren niet bij stil.
Ik ben dingen gaan zien, die ik vroeger niet zag.
Je hebt veel tijd om te denken.
Je gaat anders met de mensen om je heen om.
Ik ga nu bewuster met de dingen om.
Tevoren gunde ik mij minder tijd.”

3. WAAROM IK CHRISTEN BEN | Timothy Radcliffe

Timothy Radcliffe is een medebroeder. Hij was docent in Oxford en de eerste Engelse Magister van de Orde. ( 1992 – 2001) Momenteel reist hij als spiritueel leraar de wereld rond. Als Magister bezocht hij in meer den 100 landen zijn medebroeders en zusters. Hij kwam in conflict gebieden in Afrika, Zuid Amerika en Azië.

Ik sprak hem voor het eerst in 1995 in Zwolle, waar hij ons klooster bezocht en in 1996 nogmaals tijdens een conferentie in Ierland, na de moord op onze medebroeder en bisschop  Piere Claverie van Oran in Algerije.

Vooral deze laatste ontmoeting maakte indruk. De bisschop was samen met zijn chauffeur voor zijn huis door een bom om het leven gebracht. Het was een politieke moord vanuit islamitische hoek. Timothy  kwam net terug van de uitvaart.  Hij vertelde over de vele islamitische aanwezigen tijdens de rouwdienst. Juist zij noemde deze bisschop ook hun broeder en bisschop. Timothy bracht ons in deze donkere dagen een verhaal van hoop. Niet weglopen als het moeilijk wordt maar samen zoeken, communiceren en blijven geloven dat vrede en dus verzoening mogelijk is. De dood, ook deze is niet het einde.

Timothy is voor mij inspirerend omdat hij altijd spreekt over Hoop. Deze hoop is geen leeg woord. Het betekent je daadwerkelijk richten op, koersen naar een wereld zoals we deze verlangen. Voor hem en ook voor mij is dit de kern van geloven. Uitzien, hopen, vooruit leven. Geloof heeft met doen te maken. In welke wereld willen we leven? Kiezen voor een wereld van de economie…winst maken, competitie aangaan?  Wie is de sterkste, de grootste etc? Of is er een andere wereld mogelijk? De wereld van de menselijkheid en de inclusiviteit!

Een fragment pagina 13:

“Hopen is blijven vertrouwen dat het menselijk bestaan ten diepste zinvol is. Ons geloof is dat God ons opgezocht en gevonden heeft. God is al aanwezig in het leven van alle mensen, zij het soms anoniem en niet herkend. Dat is het doel van onze hoop, onze ultieme bestemming, is al op een bepaalde manier aanwezig. Predikers brengen mensen niet naar God; we benoemen de God die al die tijd al voor ons stond. Als christenen geloven we dat deze aanwezigheid van God de vorm aanneemt van vrijheid, blijdschap en liefde. Dit zijn de eerstelingen van het koninkrijk.”

 

4.  Dit zijn de Namen | Tommy Wieringa

Deze roman uit 2012 heb ik gekozen omdat het een verhaal is met heel veel lagen.
Ik kan het lezen en herlezen en zal er altijd weer wat nieuws in vinden. Juist vanwege deze diepgang en de urgentie in het verhaal wil ik het aanbevelen aan een groot publiek.

Tommy maakt gebruikt van exodus verhaal. De Joodse Mozes trekt 40 jaar, als een groep vluchtelingen door de woestijn. Ook in deze tijd is dit een belangrijk onderwerp. Wie zijn die mensen die aan de randen van Europa met mensonterende risico’s een sprong naar de toekomst te wagen? Wie kent hun verhaal? We hebben het vaak over getallen, terwijl het over individuele levens gaat. Wat voor toekomst gunnen wij hen?

Hoe leven wij? Waar komen wijzelf vandaan? Hoe zijn wij geworteld en verbonden met onze eigen cultuur en religie? Wat geeft ons vreugde en wat maakt ons leven zinvol?

 

Top