Home / Overweging / Driving Home For Christmas

Driving Home For Christmas

Driving Home For Christmas

 23 december, 4e advent C Jaar  Dominicanenklooster Huissen.
Micha 5,1-4a, Lucas 1,39-45

Miljoenen mensen haasten zich dezer dagen naar familie of vrienden waar de kerstversiering, gezelligheid en een rijk gedekte tafel op hen wacht. Driving Home For Christmas. We zijn onderweg, niet alleen omdat het een traditie is, maar ook omdat velen van ons in deze donkere tijden verwachtingsvol uitzien naar een weerzien met hen die ons lief zijn. Ook in de lezing van vandaag wordt er verwacht en gereisd. Een zeer jonge vrouw, te jong eigenlijk nog om nu al zwanger te zijn en moeder te worden, komt aan in Jeruzalem in het huis van Zacharias, waar zij haar veel oudere nicht Elizabeth ontmoet. Beiden zijn zwanger. De twee zijn geen standaard vrouwen en dragen geen standaard zwangerschappen – alsof deze überhaupt zouden bestaan – aan de vruchtbare bron van hun verwachtingen kleven bijzondere, geheimvolle verhalen. De kracht van God is werkzaam in dit nieuwe leven.

Hun ontmoeting is een feest van herkenning. De vonken springen onmiddellijk over en weer, ze hebben er geen woorden voor nodig. Als hier een camera bij zou staan en een filmregisseur had onder deze beelden wat muziek willen plaatsen, dan zou hij gekozen hebben voor trommels en bellen en natuurlijk:  violen, heel veel violen.  De ontmoeting tussen de twee was zo intens, dat zelfs het kind dat Elizabeth draagt opspringt in haar schoot. Ik ben nooit zwanger geweest, maar ik kan mij zo voorstellen dat het heel bijzonder moet zijn, stapje voor stapje veranderd je lichaam, er is geen houden aan! Je wordt steeds boller en voller. Het lijkt mij ook beangstigend, het is een proces waar je geen controle over hebt, het gaat maar door. Het groeit gestaag totdat het zich op een gegeven moment, door bijvoorbeeld een beweging van de baby, autonoom begint te melden. Met dat gespring, en ik denk ook geschop, reageert het kind op de emoties van zijn moeder. Hij laat weten dat hij er is, dat hij onderweg is om een geheel eigen, zelfstandig leven te gaan leiden.

Gij zijt de gezegende onder de vrouwen en Gezegend is de vrucht van uw schoot. Horen we Elizabeth zeggen. Dat woord ‘gezegend’ kun je horen als een groet: gezegend, gefeliciteerd ben jij! Gefeliciteerd ben je, in het besef dat God op een speciale manier in je leven een rol speelt.

Tussen de vrouwen is er een feest van herkenning gaande, en dat feest staalt uit op de kinderen die zij dragen. Deze ‘van God gegeven kinderen’, dragen toekomst in zich, die de wereld gaat veranderen. Het kind van Elizabeth leren we later in het Lucas evangelie kennen als Johannes de Doper. Deze Johannes zal de wegbereider, de voorloper van Jezus Christus – het kind dat Maria in haar schoot draagt – zijn. Hij zal zichzelf herkennen in de woorden van de profeet Jesaja: er moet een rechte weg worden aangelegd, voor de komst van God onder de mensen.

Aan ons wordt vandaag gevraagd: Delen wij in het feest van de herkenning die hier tussen Maria en Elizabeth en tussen Johannes de Doper en Jezus Christus plaatsvindt? Anders gezegd: Zijn ook wij, op de drempel van kerst in blijde verwachting? En zo ja, wie of wat verwachten wij?

Micha heeft het in de eerste lezing over de komst van een man van vrede. Verwachten wij een man die vrede komt brengen en onder ons komt wonen? Goed, over Jezus wordt in de Bijbel verteld dat hij een man van vrede is. Maar wat is vrede eigenlijk? Kunnen wij vrede in de wereld waarnemen? Als er geen kogels rondvliegen, als we een keer geen ruzie maken, is het dan vrede?

Als ik het nieuws van de afgelopen dagen volg dat slaat mij de angst om het hart, ook vlak voor Kerst vinden er aanslagen plaats, wordt er in Rotterdam een meisje van 16 vermoord, is er politiek gekrakeel gaande.  Hoezo zullen de mensen in veiligheid wonen, zoals Micha voorspelt.Kijk eens rond in een vluchtelingenkamp in Griekenland. Kijk eens naar het uitgaansgeweld dat ieder weekend plaatsvindt? Kortom, wat stelt die man van vrede op dit moment nu eigenlijk voor? Ook al leven we nu in beangstigende tijden, in de Bijbel wordt er onder het woord Vrede vaak iets anders verstaan dan wij verwachten. Vrede is niet zomaar de afwezigheid van geweld en een fijn gevoel. Laatst hoorde ik iemand zeggen: ‘Ohhh, ik voel mij zo ZEN, zo helemaal in Peace.’ Is dat vrede? Thuis onder een wollendeken met wat chocomel voor de openhaard gaan liggen? In de Bijbel is vrede een duurzame toestand, het is meer dan afwezigheid van ruzie en geweld, het is meer dan een relaxt tijdelijk gevoel. Vrede is een blijvend thuis vinden bij God, onder alle omstandigheden, ook als het donker is om ons heen.Vrede is een toestand die blijvende rust schept in het mensenhart.

Dit laatste doet mij denken aan een uitspraak van Augustinus: ‘Onrustig is ons hart, tot het rust vindt in U,’ .
Ook al is onze wereld onrustig, ons hart kan in vrede zijn.  Echte vrede, dat is wonen in een veilig huis, is je thuis weten in jezelf en in de wereld waar je deel van uit maakt. Vrede bij God, is rust vinden, zelfs in de grootste onrust, zelfs in de diepste onveiligheid.
Je bent niet alleen aan jezelf over geleverd, er is een geopende hand, een God die met je mee gaat, ook door de nacht, een kracht die ook jou draagt en behoedt.
Vrede is: niet heen en weer geslingerd worden door tegenwind en door de krachten van deze wereld.
Vrede is: gegrond zijn in God.

Gezegend, gefeliciteerd ben je, om de vrede die wij verwachten met kerst! Gefeliciteerd ben je, in het besef dat God op een speciale manier in je leven een rol speelt. Deze vrede is er al, merk je het niet?  Hij sluimert al in de moederschoot van Maria en haar nicht Elisabeth; Het is de bron van de wederzijdse ontmoeting en herkenning. Het is het vertrouwen op de onderstroom van het leven, die zichtbaar wordt in beide aanstaande ouders. Het is de Geest die aanwezig is en ons in beweging zet, tot reizigers maakt, mensen die verlangen om thuis te komen met kerstmis. Driving home for Christmas. Thuiskomen bij God en daarmee thuiskomen bij elkaar.

Moge de vreugde en het vertrouwen van Maria en Elisabeth ons verlangen naar nieuwe vrede en ons werken aan die vrede versterken. Opdat God zelf onder ons mag komen wonen.

Amen.

 

 

 

 

 

 

Top